Saga Gídeons

Gídeon var sonur Jóasar af ætt Manasse. Nafnið getur þýtt tvennt, annað hvort „Sá sem heggur niður tré“ eða „Bardagamaður“. Söguna um Gídeon finnum við í einni af 66 bókum Biblíunnar, þ.e. í Gamla testamentinu í 6. og 7. kafla Dómarabókarinnar.

AÐSTÆÐUR Í ÍSRAEL
Þegar saga Gídeons gerist voru Ísraelsmenn í andlegri niðursveiflu. Í sjö ár höfðu þeir dregist inn á ógæfubraut skurðgoðadýrkunar undir yfirráðum Midíaníta. Amalekítar og „börn austursins“ (þ.e. fyrir austan Jórdaná) voru í bandalagi við Midían. Yfirgangur þeirra setti svo mikinn þrýsting á Gyðinga að þeir flúðu til fjalla. Óvinurinn settist að á ísraelsku landsvæði og eyðilagði og stal bæði uppskeru landsins og kvikfénaði „…og eyddu gróðri landsins alla leið til Gasa og skildu enga lífsbjörg eftir í Ísrael, ekki heldur sauði, naut eða asna.“ Og „var Ísrael mjög þjakaður af völdum Midíans, og Ísraelsmenn hrópuðu til Drottins.“ Og Drottinn sendi spámann til Ísraelsmanna (ekki er sagt hver það var) til að ávíta þá fyrir óhlýðni þeirra og fá þá til að iðrast gjörða sinna.

KÖLLUN GÍDEONS
Gídeon var að þreskja hveiti í vínþröng til að fela það fyrir Midían. Þá birtist engill Drottins honum og sagði: „Drottinn er með þér, hrausta hetja!“ Og Gídeon svaraði: „Æ, herra minn, ef Drottinn er með oss, hví hefir þá allt þetta oss að hendi borið? Og hvar eru öll dásemdarverk hans, þau er feður vorir hafa skýrt oss frá, segjandi: Já, Drottinn leiddi oss út af Egyptalandi! En nú hefir Drottinn hafnað oss og gefið oss í hendur Midíans.“ Þá sneri Drottinn sér til hans og mælti: „Far af stað í þessum styrkleika þínum, og þú munt frelsa Ísrael úr höndum Midíans. Það er ég, sem sendi þig.“

GÍDEON BRÝTUR NIÐUR ALTARI BAALS
Drottinn sagði Gídeon að losa hús föður hans við skurðgoðin og helga sjálfan sig með því að færa sér fórn. Af ótta við fólkið fór Gídeon í skjóli nætur og braut niður altarið, þar sem hjáguðinn Baal var tilbeðinn, og hjó einnig upp trén sem þar stóðu. Fólkið vildi lífláta Gídeon fyrir þessa vanhelgun, en faðir hans tók málstað sonar síns og sagði við menn sína að leyfa Baal að svara sjálfum fyrir sig, því ef hann væri guð þá gæti hann varið sig sjálfur.

TÁKNIÐ Á ULLARREYFINU
Midíanítar og bandamenn þeirra réðust aftur á Ísraelsmenn. Gídeon safnaði þá saman her manna úr ætt Manasse, Asser, Sebúlon og Naftalí og bað Guði um tákn áður en hann færi á móti óvinahernum. Hann bað þess að dögg félli á ullarreyfi á meðan jörðin öll umhverfis væri þurr, sem tákn um sigur og frelsun Ísraels. Morguninn eftir var reyfið svo blautt af dögg að Gídeon vatt fulla skál af vatni úr því, en jörð var þurr. Næstu nótt gerðist undrið á hinn veginn, ullarreyfið var þurrt en jörð öll vot af dögg. Þetta hleypti kjarki í Gídeon og hann leiddi her sinn gegn her Midíans.

SIGURINN Á MIDÍANÍTUM
Gídeon herbjóst gegn óvininum og setti búðir sínar niður við Haródlind og taldi lið hans þá 32.000 hermenn, en menn Midíans voru um 135.000. Þrátt fyrir þennan liðsmun sagði Drottinn Gídeon að fækka í liði sínu. Gídeon sagði því við menn sína „Hver sá, sem hræddur er og hugdeigur, snúi við og fari aftur frá Gíleaðfjalli.“ Þá yfirgáfu 22.000 hermenn Gídeon.

Drottinn vildi fækka enn frekar í liði Gídeons til þess að enginn vafi léki á því að það væri Drottinn sem berðist fyrir sigri Ísraels og að sigurinn yrði ósvikið kraftaverk. Drottinn gaf Gídeon fyrirmæli um hvaða aðferð ætti að nota við niðurskurðinn, með því að athuga hvernig menn svöluðu þorsta sínum. Þeir sem krupu niður á kné sín til að drekka úr lófa sínum var hafnað og voru sendir heim, en þeir sem löptu vatnið með tungu sinni, voru valdir. Að þessu loknu voru aðeins 300 manns eftir í liði Gídeons!

Hver þessara 300 manna fékk svo lúður, blys og ker. Gídeon skipti þeim síðan í þrjá flokka og sagði þeim að umkringja herbúð Midíans, setja blysin ofan í kerin, kveikja á þeim og bíða eftir merki um árás. Þegar Gídeon þeytti lúður sinn, þeyttu flokkarnir þrír lúðrana, brutu kerin, tóku blysin og æptu: „Sverð Drottins og Gídeons!“

Áhrifin voru undraverð og varð mikið áfall, því þessi fámenni her, sem taldi aðeins 300 menn, virkaði sem fjölmennur og þéttur her og Midíanítar flúðu í ofboði með Gídeon á hælum sér. Gídeon hafði sent boð til Efraímíta um að varna því að óvinurinn kæmist yfir um Jórdaná. Tveir höfðingjar Midíaníta voru handteknir og teknir af lífi.

Gídeon var síðan boðið að gerast dómari Ísraels (samsvarar konungi), en hann afþakkaði boðið.